بهشت، زیر پای همه مادران هم نیست!

به گزارش وبلاگ توسعه دهنده ها، خبرنگاران: گاهی باید آن تصور کلیشه ای از مادران را کنار زد و جور دیگری دید، یادداشت زهرا حسینی، نکات خواندنی درباره بعضی مادران تمامیت خواه دارد.

بهشت، زیر پای همه مادران هم نیست!

اختلال خودشیفتگی خفیف اغلب ناشناخته می ماند و فرزندان این مادران مأیوس و درمانده می شوند. مادر، معمولا موجودی تصور می گردد که بدون قید و شرط و با مهر فراوان، فرزندش را دوست دارد و تمام توانش را برای سعادت فرزند صرف می نماید.

در صورتی که مادر مبتلا به اختلالات روانی باشد، شرایط این گونه نیست. فرزندی که مادر (یا پدر خودشیفته) دارد همواره در عذاب و رنجش است، اما کسی او را به درستی نمی فهمد. وجود نشانه های زیر در مادر (یا پدر)، احتمالا علامت ابتلای او به خودشیفتگی اختلالی یا صفتی است. برای این که آسیب کمتری متحمل شوید باید راه برخورد با آن را بدانید.

1. مادر خودشیفته، فقط وقتی با فرزندش رفتار خوبی دارد که فرزند مطابق میل او رفتار کند. محبت مادر خودشیفته به رفتار فرزندش بستگی دارد.

2. رابطه مادر خودشیفته با فرزندش مبهم است؛ یعنی به جای آن که مانند افراد بالغ رفتار کند و مراقب فرزندش باشد، گاهی رفتار های بچگانه دارد و دخترش برای او نقش مادر را ایفا می نماید. این مادران برای ادامه زندگی به فرزندان خود وابسته اند.

3. مادر خودشیفته از فرزندش سوءاستفاده عاطفی می نماید. مادران خودشیفته با انتقاد، نفرین و جلب ترحم فرزندانشان را وادار به اطاعت می نمایند.

4. مادر خودشیفته فقط تعریف و تمجید را می پذیرد و پاسخ هر انتقادی را کوبنده می دهد. ممکن است برای یک انتقاد ساده کینه به دل بگیرد.

5. مادر خودشیفته به فرزند خود، دوستانش، روابط عاشقانه اش و موفقیت هایش حسادت می نماید. فرزندان چنین مادری به جای دریافت محبت، از مادرشان بدجنسی و حسادت می گیرند.

پی نوشت: این یادداشت در شبکه اجتماعی ویرگول به اشتراک گذاشته شده است.

منبع: برترین ها

به "بهشت، زیر پای همه مادران هم نیست!" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "بهشت، زیر پای همه مادران هم نیست!"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید